Verhalen Iris-van-grunsven

Relatie gaat voor prestatie

Iris van Grunsven, startend leerkracht Kindcentrum Sterrenboom

Iris van Grunsven groeide op in Berlicum, een dorp waar iedereen elkaar kende. De basisschool was weliswaar groot, maar voelde vertrouwd aan. Iedereen hielp elkaar, kinderen werden gezien en de juffen en meesters waren meer dan alleen lesgevers. Uit die tijd heeft ze twee vriendinnen overgehouden, die ook in hetzelfde dorp zijn blijven wonen. Die tijd leerde haar hoe belangrijk een hechte groep kan zijn en een plek waar je je veilig voelt en jezelf kunt laten zien. ‘Ik hoop dat de kinderen bij mij in de klas nu soortgelijke vriendschappen opbouwen.’

Pieken en dalen
Mijn weg naar het onderwijs liep via de Pabo in Tilburg. Dat verliep grotendeels vlot, maar er waren ook momenten dat ik me onzeker voelde. Tijdens covid, maar ook tijdens enkele stages. Niet iedereen zag mij in hoe ik ben en wat ik kan. Niet alle stages waren goede matches. Ik ben uiteindelijk afgestudeerd op een hele fijne school waar ze mijn kwaliteiten zagen. Wat voor mij echt het verschil maakte, was de begeleiding. Iemand die mij door en door kende en me aanmoedigde. Die wist waar mijn uitdagingen zaten én waar mijn kwaliteiten lagen. Persoonlijke aandacht en oprechte interesse. Dat gaf me vertrouwen om door te zetten. Ik sta nu een stuk sterker in mijn schoenen dan toen.

Thuiskomen 
Sinds september vorig jaar sta ik hier voor mijn eigen groep 6 en twee dagen via de flexpool in een groep 3/4. Ik wilde graag fulltime, dus dit was de beste oplossing. Deze school voelde voor mij van meet af aan fijn, het team is goed, de sfeer is prettig. Ik zag mezelf hier tijdens de rondleiding wel werken. Kinderen spraken me aan, collega’s maakten een praatje met me. Ik wist toen dat dit mijn werkplek is. Over een paar jaar verhuizen we naar een nieuw gebouw. Daar heb ik ook zin in. Dat we dan samen de visie van de school vormgeven in een nieuwe omgeving. Dat je zo samen iets opbouwt met de opvang en je collega’s.

Niets aan het toeval overlaten
Ik werk zaken het liefst meteen af, omdat ik wil dat alles klopt en dat mijn collega die morgen mijn groep overneemt een volledig beeld heeft en alles kan terugvinden. Ik hou van een stabiele basis. Als alles goed geregeld is, kan ik volledig aanwezig zijn voor mijn groep. Leraar zijn betekent dat je je richt op de volledige ontwikkeling van kinderen, maar bij het vak hoort ook het maken van rapporten, toetsanalyses en handelingsplannen. Voor mij is dat over het algemeen prima beheersbaar, maar zijn er altijd periodes dat het even hard werken is om alles op orde te krijgen.

Een rijke en diverse populatie
Onze school staat in de Maaspoort. Een wijk met veel verscheidenheid en culturen naast elkaar. In vergelijking met Berlicum vind ik dit een stuk rijker. Afgelopen week ging het in de klas over de ramadan. Toen heb ik de kinderen daar zelf over laten vertellen. En ze deden dat prachtig. De rest van de kinderen luisterden aandachtig. Wat ik zie, is dat kinderen behoefte hebben aan duidelijkheid en structuur, zeker hier op school. Dat maakt dat we veel aandacht besteden aan samen afspraken maken en rekening houden met elkaar. Ik vind het belangrijk dat kinderen zelf ervaren wat het betekent om elkaar te vertrouwen, om samen te spelen en elkaar iets te gunnen. Op donderdagmiddag ga ik wel eens samen met mijn groep 6 naar buiten en dan voetballen ze samen met de kinderen uit groep 3 en 4. Ze genieten er allemaal van en ze leren om iets voor elkaar over te hebben. Iedere dag sluiten we af met de vraag: waar ben je vandaag trots op? Ik wil dat ze beseffen wat ze goed gedaan hebben. 

Opgroei-coaches en kansengelijkheid
Bij Sterrenboom werken we ook met opgroei-coaches. Zij ondersteunen ons bij vraagstukken die op meer vlakken spelen dan alleen in de groep, zoals weerbaarheid, zelfvertrouwen en opvoedvragen van ouders. Ze hebben een wekelijks inloopuurtje voor ouders en organiseren thema-avonden. Als ik merk dat er iets speelt, kunnen ouders met hen contact opnemen. Ik geloof dat ieder kind het recht heeft op maximale kansen. School is de plek waar ze mogen leren en groeien, waar ze hun wereld kunnen verbreden. Ik ben daarom ook blij met het project ‘Alleen jij bepaalt wie je bent’ dat kinderen via sport structuur, zelfvertrouwen en kansen biedt.

Wensen voor de toekomst 
Ik zou het fijn vinden als we op school wat meer zouden doen met muziek, drama en beeldende kunst. Beeldende vorming is voor mij persoonlijk niet mijn sterkste kant, maar een vakdocent zou wel heel welkom zijn. Iemand die gaat knutselen met de groep bijvoorbeeld. Én meer diepgang aan kan brengen in de lessen, die de kinderen met veel verschillende materialen en technieken laat werken. Dat is zeker goed voor kinderen die wat meer behoefte hebben aan met hun hun handen werken. Zelf wil ik vooral vijf dagen mijn eigen klas en me hier verder ontwikkelen. Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar wie weet ga ik misschien op een dag nog pabo studenten begeleiden. Ik heb immers zelf ervaren wat het doet als er iemand is die in je gelooft en je stimuleert om door te zetten.